Streszczenie
regularne zwroty kwot wydanych przez dziecko na zakupy, rachunki lub inne bieżące potrzeby rodziców nie muszą być traktowane jak pożyczka, depozyt nieprawidłowy ani inna czynność podlegająca PCC. Zwracana kwota powinna jednak odpowiadać faktycznie poniesionemu wydatkowi, a po stronie dziecka nie powinno dochodzić do realnego przysporzenia majątkowego.
Interpretacja indywidualna i stanowisko organu
- W interpretacji indywidualnej z 7 września 2026 r., 0111-KDIB2-3.4014.346.2026.2.ASZ organ uznał, że zwroty wydatków dokonywane przez rodziców na rzecz dziecka nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Sprawa dotyczyła podatnika, który miał wykonywać za rodziców płatności internetowe, opłacać rachunki oraz dokonywać bieżących zakupów stacjonarnych, np. paliwa, zakupów spożywczych, opału do domu czy karmy dla kota.
- Organ wskazał, że rodzice podatnika chcieli korzystać z jego pomocy ze względu na wiek, ograniczone rozeznanie komputerowe oraz inne obowiązki. Podatnik miał dokonywać płatności ze swojego konta bankowego, kart debetowych lub kart kredytowych. Nie planował regulowania tych wydatków gotówką, a każda płatność miała być widoczna w historii rachunku bankowego. Organ uwzględnił, że po dokonaniu płatności rodzice mieli zwracać podatnikowi dokładnie taką kwotę, jaka uszczupliła jego konto. Zwrot miał następować najczęściej od razu, przelewem bankowym, z konta tego rodzica, na rzecz którego dany wydatek został poniesiony.
Istotne było również to, że podatnik zamierzał opisywać przelewy zwrotne w sposób pozwalający powiązać je z konkretnymi wydatkami. Tytuł przelewu miał wskazywać, że jest to zwrot za zakupy, a także zawierać kwotę, datę oraz nazwę lub odniesienie do nazwy widocznej w historii płatności. W przypadku kilku wydatków z krótkiego okresu możliwy miał być jeden zbiorczy przelew, ale jego opis miał wskazywać poszczególne kwoty i daty. Organ wskazał, że ani podatnik, ani jego rodzice nie zamierzali zawierać umowy darowizny, pożyczki ani depozytu nieprawidłowego. Zakupy i płatności miały wynikać z bieżącej potrzeby, a nabyte towary miały być przekazywane rodzicom. Intencją stron nie było ani bezpłatne świadczenie kosztem własnego majątku, ani przekazanie pieniędzy do dowolnego wykorzystania, ani oddanie pieniędzy na przechowanie. - Organ uznał także, że opisane czynności nie wypełniają istotnych elementów pożyczki ani depozytu nieprawidłowego. Nie dochodzi bowiem do przeniesienia na dziecko określonej ilości pieniędzy z obowiązkiem ich późniejszego zwrotu ani do oddania pieniędzy na przechowanie z możliwością rozporządzania nimi. Organ podkreślił, że katalog czynności podlegających PCC ma charakter zamknięty. Czynności niewymienione w ustawie o PCC nie podlegają temu podatkowi, nawet jeśli mogą wywoływać skutki gospodarcze podobne do czynności wymienionych w ustawie. Organ uznał więc, że otrzymanie przez podatnika środków pieniężnych stanowiących zwrot poniesionych wydatków nie będzie rodzić obowiązku zapłaty PCC. Decydujące było to, że podatnik otrzymywał jedynie zwrot kwot wydanych na zakupy i płatności na rzecz rodziców, a nie świadczenie zwiększające jego majątek.
🔥 Podsumowanie
- Zwrot wydatków poniesionych przez dziecko na zakupy lub płatności realizowane na rzecz rodziców nie musi być traktowany jak pożyczka albo depozyt nieprawidłowy.
- Jeżeli dziecko otrzymuje tylko zwrot poniesionego wydatku, po jego stronie nie dochodzi do realnego przysporzenia majątkowego.
- Organ potwierdził, że opisane czynności nie stanowią pożyczki ani depozytu nieprawidłowego.
