Streszczenie
Organy podatkowe w wydawanych interpretacjach indywidualnych potwierdzają możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na Internet domowy przez przedsiębiorcę pracującego zdalnie, pod warunkiem, że jest on w stanie wiarygodnie ustalić proporcję wykorzystania służbowego do użytku prywatnego.
📄 Podstawa prawna
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów (KUP) są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wydatek może być kosztem podatkowym tylko gdy istnieje związek przyczynowo‑skutkowy między jego poniesieniem a przychodem, jest właściwie udokumentowany i nie jest wyłączony przez art. 23 ww. ustawy.
❗ Informacje ogólne
Wydatki na Internet w domu przedsiębiorcy mogą — ale nie muszą — zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Decyduje indywidualne powiązanie wydatku z działalnością gospodarczą i to czy podatnik jest w stanie wiarygodnie wykazać związek między poniesieniem wydatku a osiąganiem, zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodu. Ponadto, skoro Internet zainstalowany jest w prywatnym domu/mieszkaniu przedsiębiorcy, istotne jest również dokonanie prawidłowej alokacji tego w jakim stopniu jest on wykorzystywany w celach służbowych, a w jakim w celach osobistych. Mieszany użytek powinien zostać dokładnie rzetelnie udokumentowany (np. ewidencja czasu pracy).
Uwaga! Faktury za Internet nie muszą być wystawione na firmę i zawierać NIP przedsiębiorcy, umowa może być zawarta na dane osobowe podatnika.
💻 Analiza wyszukanych interpretacji
Interpretacja z dnia 4 lutego 2026 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.1028.2025.2.AK, dotyczy podatniczki prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której udziela korepetycji online, przygotowuje i sprzedaje materiały edukacyjne oraz kursy internetowe, a także zajmuje się prowadzeniem firmowych kanałów w mediach społecznościowych w celu promocji usług. Kobieta pracuje w modelu zdalnym, wszystkie czynności realizując z miejsca zamieszkania, które nie stanowi odrębnego biura firmowego. W mieszkaniu zainstalowane jest prywatne łącze internetowe, co do którego umowa zawarta została na podatniczkę jako osobę fizyczną (bez wskazania danych działalności). Ponoszone opłaty mają charakter miesięcznych płatności abonamentowych. Przedsiębiorczyni korzysta z Internetu:
- w celach służbowych, gdyż jest on niezbędnym narzędziem jej pracy,
- również w celach prywatnych, choć dominujące jest wykorzystanie służbowe.
Na podstawie analizy czasu pracy i faktycznego zużycia, kobieta ustaliła, że wykorzystanie sieci dotyczące prowadzonej działalności stanowi około 90%, natomiast użytek prywatny około 10%.
Wobec powyższego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że wydatki na Internet wykorzystywany na potrzeby firmy mogą stanowić KUP zgodnie z ustaloną przez podatniczkę proporcją 90%/10%, przy czym fakt, że umowa z dostawcą usług telekomunikacyjnych została zawarta na dane osobowe osoby fizycznej, a nie na dane firmy, pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie.
Analogiczne stanowisko do powyższego Organ podatkowy zawarł również np. w interpretacji z dnia 4 kwietnia 2025 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.125.2025.1.MGR, dotyczącej podatnika prowadzącego JDG, której przedmiotem jest działalność związana z oprogramowaniem (m.in. programowanie, rozwój oprogramowania, zarządzanie bazami danych oraz testowanie aplikacji). Działalność przedsiębiorcy prowadzona jest w miejscu zamieszkania, a wykonywana praca wymaga stałego dostępu do Internetu. Podatnik zawarł umowę na Internet w ramach działalności gospodarczej, lecz korzysta z niego również w celach prywatnych, poza godzinami pracy. Zakładając, że czynności służbowe zajmują 8h dziennie, a czas użytku sieci po pracy wynosi 4h, mężczyzna ustalił, że proporcja wykorzystania służbowego do prywatnego wynosi około 66,(6)% do 33,(3)%.
Dla tak przedstawionego stanu rzeczy Dyrektor KIS stwierdził, że wydatki na Internet wykorzystywany na potrzeby firmy mogą stanowić KUP zgodnie z ustaloną przez podatnika proporcją 66,(6)%/33,(3)%.
📝 Podsumowanie
Wydatki ponoszone przez przedsiębiorców na zapewnienie sobie dostępu do Internetu w miejscu zamieszkania, które stanowi jednocześnie miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów i to nawet w sytuacji, gdy faktura za korzystanie z sieci internetowej wystawiona jest na dane osoby fizycznej (bez NIP). Kluczowym jest jednak by wiarygodnie ustalić proporcję wykorzystania służbowego do użytku prywatnego, ponieważ opłaty za Internet będą stanowić koszty podatkowe tylko w takim stopniu, w jakim podatnik faktycznie korzysta z połączenia w celu wykonywania czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
