Zapytanie dotyczy zawartości danych w kodzie weryfikacyjnym (QR kodzie) generowanym przez Krajowy System e-Faktur (KSeF). Należy podkreślić, że na fakturze mogą występować dwa rodzaje kodów QR, w zależności od trybu jej wystawienia i statusu w systemie, a każdy z nich zawiera określone, unikalne elementy.
1. Elementy Kodu Weryfikującego (KOD I)
Kod weryfikujący (KOD I) jest podstawowym kodem QR, który zapewnia dostęp do faktury w KSeF oraz umożliwia weryfikację danych zawartych na fakturze, niezależnie od tego, czy została wystawiona w trybie online czy offline.
Kod weryfikujący zawiera następujące elementy:
1. Adres zasobu oprogramowania interfejsowego. Adres ten jest wskazany w specyfikacji tego oprogramowania.
2. Datę wystawienia faktury wskazaną przez podatnika. W przypadku struktury logicznej FA(3) jest to data z pola P_1.
3. Identyfikator podatkowy NIP sprzedawcy. (Ten identyfikator jest wymagany nawet w przypadku faktur wystawianych przez nabywcę w procedurze samofakturowania).
4. Wyróżnik faktury.
Oznaczenia Kodu I na wizualizacji faktury
Wizualizacja faktury (np. wydruk), na której umieszczony jest KOD I, zawiera dodatkowe oznaczenia zależne od jej statusu w systemie:
- Jeśli faktura znajduje się już w KSeF (wystawiona online lub dosłana po trybie offline), KOD I posiada oznaczenie w postaci numeru KSeF faktury.
- Jeśli faktura została wystawiona w trybie offline (offline24, offline – niedostępność KSeF lub w trybie awaryjnym) i nie została jeszcze przesłana do KSeF, KOD I zawiera napis „OFFLINE”.
2. Elementy Kodu Weryfikującego Tożsamość Wystawcy (KOD II)
KOD II, oznaczony napisem „CERTYFIKAT”, jest stosowany wyłącznie dla faktur wystawionych w trybie offline (przed ich przesłaniem do KSeF) i służy do potwierdzenia tożsamości wystawcy oraz zapewnienia autentyczności pochodzenia i integralności treści faktury.
Do wygenerowania KODU II niezbędne jest posiadanie certyfikatu KSeF (typu 2). Kod ten składa się z:
1. Adresu zasobu oprogramowania interfejsowego.
2. Typu identyfikatora kontekstu i jego wartości.
3. Identyfikatora podatkowego NIP sprzedawcy.
4. Identyfikatora certyfikatu KSeF.
5. Wyróżnika faktury.
6. Składników, o których mowa wyżej, opatrzonych certyfikatem KSeF (typu 2).
Dzięki KODOWI II system może sprawdzić, czy certyfikat jest aktywny oraz czy jego właściciel posiada uprawnienia do wystawienia faktury w imieniu podatnika.
Warto zaznaczyć, że w przypadku dokumentu „Potwierdzenie transakcji” (które nie jest fakturą), również zamieszcza się dwa kody QR/linki, z czego pierwszy zapewnia dostęp do faktury i weryfikację danych, a drugi pozwala na weryfikację wystawcy faktury. W tym przypadku nad kodami umieszcza się napisy: „sprawdź fakturę w KSeF” i „zweryfikuj wystawcę faktury”, a nie napisy „OFFLINE” czy „CERTYFIKAT”
