Streszczenie
Wydatki ponoszone w związku z zawartą umową sponsoringową mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jednak w praktyce organów podatkowych granica między uznaniem świadczenia za ekwiwalentne lub nieekwiwalentne bywa bardzo cienka. Z tego powodu działania reklamowe podejmowane przez podmiot sponsorowany powinny wyraźnie zachęcać do nabycia usług czy towarów/produktów sponsora.
📄 Podstawa prawna
Sponsoring może być kosztem uzyskania przychodów (KUP) pod warunkiem łącznego spełnienia przesłanek z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (analogicznie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT): wydatek musi być poniesiony przez podatnika, definitywny (niezwrotny), pozostawać w związku przyczynowym z działalnością gospodarczą i być poniesiony w celu osiągnięcia (lub zachowania/zabezpieczenia) przychodów, oraz nie być wyłączony katalogiem z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT (analogicznie art. 23 ust. 1 ustawy o PIT).
❗Informacje ogólne
Z punktu widzenia kwalifikacji podatkowej kluczowa jest treść umowy sponsoringowej:
- gdy w zamian za świadczenie sponsora sponsorowany świadczy sponsorowi ekwiwalentne świadczenia o charakterze reklamowym (tzw. sponsoring właściwy) — wydatki traktuje się zasadniczo jako odpłatne usługi reklamowe i mogą być kosztem podatkowym;
- gdy brak jest ekwiwalentu (sponsoring niewłaściwy zbliżony do darowizny) — wydatków nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów (kwalifikacja jako darowizna wyklucza zaliczenie).
💻 Analiza wyszukanych wyroków i interpretacji
W interpretacji z dnia 31 października 2024 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.426.2024.3.AW, Dyrektor KIS stwierdził, że spółka, która w ramach swojej działalności wynajmuje biura wraz z miejscami parkingowymi, może rozliczyć wOrgany podatkowe i sądy administracyjne podkreślają konieczność rzetelnej dokumentacji oraz że samo nazwanie czynności „sponsoringiem” nie przesądza o ich podatkowej kwalifikacji — istotne są faktyczne świadczenia i ich ekonomiczny charakter.
W interpretacji z dnia 30 maja 2025 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.176.2025.2.DK, Dyrektor KIS wskazał, że spółka, która w ramach swojej strategii marketingowej oraz w celu budowania rozpoznawalności marki, zawiera umowy sponsoringowe (sponsoring właściwy) z różnymi podmiotami ma prawo zaliczyć wynagrodzenia wypłacane na ich rzecz do kosztów uzyskania przychodów. Podmiotami sponsorowanymi są przede wszystkim organizatorzy konferencji i wydarzeń branżowych o szerokim zasięgu medialnym i społecznym. Ekwiwalent przekazanych środków finansowych stanowią działania reklamowe podejmowane przez organizatorów na rzecz spółki tj. promocja nazwy, logo czy innych elementów identyfikacji wizualnej.
Natomiast interpretacja z dnia 13 czerwca 2025 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.179.2025.2.AND, stanowi przykład stanowiska negatywnego, w którym Organ podatkowy odmówił spółce możliwości rozliczenia w kosztach podatkowych wydatków ponoszone na umowy sponsoringowe, mające na celu promocję wizerunkową poprzez wydarzenia sportowe. Spółka w ramach działań marketingowych, zmierzających do zwiększenia rozpoznawalności marki, promuje się poprzez obecność swojego reprezentanta – zawodowego kierowcy wyścigowego – na międzynarodowych zawodach sportów motorowych. Dyrektor KIS uznał, że obecność logotypu spółki innych materiałów promocyjnych na pojazdach czy też możliwość wykorzystania zdjęć i nagrań z wydarzeń sportowych do własnych działań promocyjnych nie jest wystarczające, aby uznać, że w ten sposób spółka reklamuje swoje towary czy świadczone usługi.
Ciekawą w kontekście rozpatrywanego zagadnienia jest również interpretacja z dnia 23 czerwca 2025 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.361.2025.4.AP, która choć nie dotyczy bezpośrednio wydatków z tytułu umowy sponsorskiej to odnosi się do przekazania rozpoznawalnym w internecie osobom produktów po cenie promocyjnej tj. za 1 zł. Przedsiębiorca współpracuje z influencerami, którzy tworzą i publikują w mediach społecznościowych materiał marketingowy w postaci zdjęć, setów stories, wideo z produktami oraz polecają i promują jego produkty, m.in. poprzez oznaczenie profilu przedsiębiorcy funkcjonującego w danym kanale. Organ podatkowy uznał, że skoro opisane powyżej działania mają na celu zwiększenie uzyskiwanych przychodów przez zachęcanie obecnych i potencjalnych klientów do zakupu produktów, to wydatki poniesione w związku z przekazywaniem wynagrodzenia rzeczowego w postaci produktów z oferty w cenie promocyjnej 1 zł netto plus podatek VAT w ramach, mogą stanowić koszty podatkowe pod warunkiem należytego ich udokumentowania.
📝 Podsumowanie
Kluczowym elementem determinującym możliwość zaliczenia wydatków sponsoringowych do kosztów uzyskania przychodów jest rzeczywisty, ekwiwalentny charakter świadczeń. W przypadku tzw. sponsoringu właściwego, w którym sponsor otrzymuje mierzalne świadczenia o charakterze reklamowym lub promocyjnym, organy podatkowe co do zasady akceptują możliwość ujęcia ponoszonych wydatków w kosztach podatkowych. Natomiast brak realnego ekwiwalentu, sprowadzający relację do jednostronnego finansowania zbliżonego do darowizny, skutkuje odmową prawa do rozpoznania kosztu podatkowego.
Przywołane interpretacje indywidualne pokazują jednocześnie, że granica pomiędzy sponsoringiem podatkowo akceptowalnym a świadczeniem wyłączonym z kosztów uzyskania przychodów bywa nieostra i silnie zależna od okoliczności faktycznych. Ostateczna kwalifikacja wymaga więc każdorazowo szczegółowej analizy umowy oraz sposobu jej realizacji.
