Streszczenie
Finansowanie przez pracodawcę zajęć sportowych dla pracowników, co do zasady, może stanowić koszt uzyskania przychodów o charakterze pośrednim. W interpretacjach organy zgadzają się na zaliczenie do kosztów podatkowych m.in. siłowni, jogi, piłki nożnej, siatkówki, biegania, jazdy na rowerze, pole dance, stretchingu, tenisa czy najmu obiektu sportowego w postaci boiska.
📄 Podstawa prawna
Art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że możliwość zaliczenia danego wydatku w poczet kosztów uzyskania przychodu warunkowana jest poniesieniem go w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia przychodów. Ponadto wydatek musi:
- zostać poniesiony przez podatnika,
- być definitywny,
- wykazywać związek z działalnością gospodarczą,
- zostać prawidłowo udokumentowany,
- nie znajdować się w katalogu wyłączeń z kosztów podatkowych zawartym w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
❗ Informacje ogólne
Zapewnienie pracownikom przez Spółkę dostępu do zajęć lub obiektów sportowych może mieć na celu propagowanie zdrowego stylu życia i dbałości o kulturę fizyczną oraz redukcję stresu. Działania tego typu zmniejszają ryzyko spadku kreatywności i produktywności w pracy, polepszając tym samym wydajność pracowników. Aktywność fizyczna przyczynia się również do zachowania dobrego stanu zdrowia – zarówno psychicznego jak i fizycznego. Powyższe argumenty sprawiają, że w większości przypadków organy podatkowe zgadzają się na uwzględnienie wydatków na zajęcia sportowe dla pracowników w kosztach podatkowych.
💻 Analiza wyszukanych wyroków i interpretacji
W interpretacji z dnia 3 stycznia 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.622.2023.2.DK, Organ podatkowy potwierdził, że wydatki ponoszone na propagowanie zdrowego stylu życia, które mają jednocześnie na celu obniżenie poziomu stresu pracowników i wzrost ich zadowolenia z aktualnego zatrudnienia mogą stanowić koszty podatkowe. Tym samym, Dyrektor KIS zgodził się na rozliczenie w KUP zapewniania pracownikom możliwości korzystania z zajęć sportowych w postaci: siłowni, jogi, piłki nożnej, siatkówki, biegania i jazdy na rowerze.
Kolejne przykłady zajęć odnajdziemy w interpretacji z dnia 14 lutego 2023 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.860.2022.2.JKU, zawierającej pozytywne stanowisko Organu podatkowego nie tylko względem wymienionych powyżej zajęć jogi, lecz także pole dance, stretchingu i tenisa. Dyrektor KIS wytłumaczył także, że finansowanie zajęć sportowych dla pracowników stanowić będzie koszty pośrednie (a więc inne niż bezpośrednio związane z przychodami).
Natomiast interpretacja z dnia 5 sierpnia 2024 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.232.2024.2.ZK, dotyczy zapewniania zarówno pracownikom jak i osobom zatrudnionym na umowach zlecenie (oraz osobom im towarzyszącym), dostępu do boiska. Jest to ważne stanowisko zgodnie, z którym wydatki na najem obiektów sportowych:
- mogą stanowić koszty uzyskania przychodów – w części dotyczącej pracowników i osób im towarzyszących,
- nie mogą stanowić koszty uzyskania przychodów – w części dotyczącej zleceniobiorców i osób im towarzyszących.
📝 Podsumowanie
Z przywołanych powyżej interpretacji indywidualnych wynika, że wydatki ponoszone przez pracodawcę na zapewnienie pracownikom dostępu do aktywności sportowych mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako koszty pośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jednocześnie zaznaczyć należy wyraźne rozróżnienie między osobami, które ze spółką łączy stosunek pracy, a zleceniobiorcami, ponieważ finansowanie zajęć sportowych dla zleceniobiorców nie może zostać rozliczone w kosztach podatkowych. W praktyce oznacza to konieczność odpowiedniego wyodrębnienia części wydatków dotyczących poszczególnych grup beneficjentów, jeżeli świadczenia obejmują zarówno pracowników, jak i osoby współpracujące na podstawie umów zlecenia.
